Mijn verhaal

Als kind was ik altijd al in de ban van fantasy en de onzichtbare wereld. Ik heb nooit entiteiten ervaren in mijn kamer zoals sommige onder ons wel ervaren hebben als kind, maar ik voelde veel dingen aan. Ik kon minuten staren naar objecten omdat ik ervan overtuigd was dat ik net als Matilda objecten ging kunnen bewegen met mijn ogen. Tussen waken en slapen heb ik ook echt energie weten binnenstromen in mijn vingertoppen omdat ik per ongeluk mijn vriend aanraakte met me om te draaien. Zo kan ik echt ontelbare dingen opsommen.

Met opgroeien verdwijnt dit allemaal wat op de achtergrond.

Ik neem jullie mee naar 2011-2012. Ik was net afgestudeerd en woonde net samen met mijn vriend. Ik werd in die periode meer wekelijks, in volle paniek, 's nachts wakker met hartkloppingen, zweetaanvallen,... Vaak zoekend naar insecten onder de lakens, boven de lakens, in het bed, rond het bed,... Vaak zocht ik naar spinnen, intussen weet ik dat spinnen in een droom angst vertegenwoordigen.

Toen ik dit vertelde aan mijn tantes hebben ze me doorverwezen naar een homeopaat en naar een dame die shiatsu behandelingen doet (drukpuntmassage over het hele lichaam, vooral gebaseerd op onze meridianen). Beide personen betekenden voor mij een belangrijke ommezwaai. Na een tijdje was ik van mijn klachten af. Geen hartkloppingen of paniek meer 's nachts, maar een rustige slaap.

Fast forward naar 2020. Wij hadden een huis gekocht en waren volop aan het verbouwen. Daarnaast moest ik van thuis uit werken met een 3,5 jarige kleuter in huis, want zij mocht gezien de omstandigheden niet naar school natuurlijk. Mijn man kon op dat moment gewoon naar kantoor, want hij zat daar alleen of hij ging werken in ons huis.

Een vreselijke tijd. Veel mensen vonden dit een zalige periode van rust, voor mij was het de hel. Ik voelde mij een slechte werknemer en een loedermoeder tegelijk. Ik deed toen een HR sales functie met veel bellen en onderhandelen, dus telkens ik aan de lijn was en mijn kleine kleuter kwam iets vragen stak ik een rood blad omhoog om haar duidelijk te maken dat ik niet kon antwoorden. Again; Ik vond het vreselijk.

Na een dikke 3 maanden werken op die manier, had ik 5 weken "vakantie". Ouderschapsverlof, maar eigenlijk ging ik 6 dagen op 7 werken in ons huis. De kilo's vlogen eraf en mijn stem veranderde. Als mensen me belden geloofden ze niet altijd dat ik het was, zo erg was mijn stemkleur veranderd. Ik liet een scan nemen en bloed trekken. Cortisol levels te hoog en mijn schildklier uitgeput, vandaar de stem.

Vijf weken voorbij, terug aan het werk. Tot ik op kantoor een interne hyperventilatie aanval kreeg. Ik weet nog dat ik mailde naar mijn dokter: "Ik denk dat ik beter een weekje thuis blijf om mijn stem te laten rusten…". Ik kreeg meteen 2 weken rust voorgeschreven. & zo is de bal weer aan het rollen gegaan. Ik ging 1 x per week langs bij "mijn shiatsu mevrouw" met de boodschap: ik voel niets meer stromen, ik ben precies dood van binnen. Ik begon weer meer te lezen en zo kwam voetreflexologie op mijn pad.

Het voelde zo logisch voor mij. Alles is verbonden. Impulsief als ik ben heb ik die dag de basisopleiding voetreflexologie geboekt. Nog nooit zelf een sessie ervaren, maar het voelde juist.

& voila. Intussen zijn we ettelijke opleidingen verder van verdiepingen Voetreflexologie, Energetische Basiskennis tot Reiki Master en Mediumschap/ Nu als laatste, PLAY facilitator. Allemaal hebben ze mij dichter bij mezelf gebracht. Hebben ze mijn innerlijke stem, mijn innerlijk weten luider gemaakt.

Het is net DAT, wat ik met Violet Blue wil betekenen. Mensen hun innerlijke stem, hun innerlijk weten weer LUIDER maken.

Je lichaam weet het al, ik help je alleen luisteren.

Liefs, 
Leonie
💜🩵